BĄDŹ PSZCZOŁĄ I MRÓWKĄ

 

 

„Mała jest pszczoła wśród latających stworzeń,

lecz owoc jej ma pierwszeństwo pośród słodyczy”.

Syr 11, 3

            Pszczoły zbierają nektar i pyłek kwiatów, który jest ich pożywieniem, a także zapylają rośliny. To, co zbiorą z kwiatów jest przerabiane przez nie na miód. Jaka to piękna przenośnia duchowa.

            My, jak te pszczoły powinniśmy zbierać nektar, czyli słowo Boże. Sami powinniśmy się nim żywić, a dodatkowo przerabiać go na miód, czyli nadawać mu formę przyswajalną i zrozumiałą dla większości ludzi, aby oni też mogli się nim żywić.

            To zadanie każdego chrześcijanina.

 

„Do mrówki się udaj, leniwcze,

patrz na jej drogi - bądź mądry:

nie znajdziesz u niej zwierzchnika

ni stróża żadnego, ni pana,

a w lecie gromadzi swą żywność

i zbiera swój pokarm we żniwa”.

Prz 6, 6-8

            Spójrz na mrówkę, jak ona pracuje. A ty pracujesz, jak mrówka? Czy można cię porównać do mrówki?

            Ale czy tu chodzi o pracę wyłącznie mającą na celu zarabianie pieniędzy? O taką też, ale należy się tu kierować UMIAREM.

            Bardziej istotna jest tu jednak praca nad samym sobą. Praca nad własnymi wadami, nad własnymi słabościami i walką z nimi lub zaakceptowaniem ich. Tylko przy tym rozróżnieniu z czym mam walczyć, a co mam zaakceptować bardzo ważne jest właściwe rozpoznanie, dlatego prośmy Ducha Świętego o światło i pomoc w odróżnieniu jednego od drugiego.

Ewelina Szot

SPRÓBUJ PRZECZYTAĆ SWOJE ŻYCIE OCZAMI BOGA

 

            Potrafisz tak? Czytać słowo Boże i odnosić je do swojego życia?

            Nie czytaj tego, co jest w Biblii, jak powieści historycznej, że to wszystko, co tam jest dawno temu się wydarzyło i trzeba o tym zapomnieć. Nie! Słowa zapisane w Biblii to słowa Boga, więc są cały czas aktualne i odnoszą się do każdego życia, do każdej sytuacji.

            Myślisz, że nie? Bo nie czytasz Pisma Świętego albo czytasz je za mało. Wysłuchanie czytań i Ewangelii w kościele na Mszy św. to jest zdecydowanie za mało, ty musisz je przeczytać sam, powoli, dokładnie, żeby te słowa cię przeniknęły, żebyś je zrozumiał, żebyś odniósł je do swojego życia.

            Uważasz, że to, co tam jest nie ma nic wspólnego z twoim życiem? To przeczytaj moją książkę.

Ewelina Szot

NA CO PRZEZNACZASZ SWÓJ CZAS?

 

 

            Na kłótnie? Na wieczne spory, bo ty masz rację? Na puste rozrywki? Na zarabianie pieniędzy? Na bezwartościowe czyny, które nie wnoszą nic do życia? Na rozmowy zupełnie o niczym, prowadzone tylko po to, by nie było cicho, bo ważne żeby gadać, nieważne o czym?

            Twój czas na ziemi jest ograniczony i kiedyś się skończy. Zdajesz sobie z tego sprawę?

Ewelina Szot

FAŁSZYWE ŚWIATŁO

 

 

            Niektórzy myślą, że Diabeł to proponuje ludziom takie jawne zło, a większość je wybiera i w ten sposób zło rozprzestrzenia się bardzo szybko po świecie.

            To nie jest prawda. Diabeł proponuje ludziom dobro, ale z pewnymi zmianami, które tworzą karykaturę dobra. Wmawia ludziom, że zło jest fajne, modne i nowoczesne, a część ludzi niestety w to idzie.

            Ilu ludzi dało się nabrać na hasło „nowoczesność” albo „wolność”?

            A ilu ludzi uważa, że może robić wszystko, zwłaszcza ze „swoim” ciałem?

            To już zapomnieli, że stworzył ich Bóg: „Do Pana należy ziemia i to, co ją napełnia,

świat i jego mieszkańcy”? (Ps 24, 1)

            A to, że wszyscy podążamy za pokusami i pozwalamy sobie najpierw na niewinne rzeczy, a stopniowo na coraz gorsze nie jest fałszywym światłem?

            A to, że bez nieustannej pracy nad sobą wszyscy stygniemy w miłości do Boga, np. przez wypełnianie obowiązków religijnych, bo tak trzeba, a nie z miłości jest w porządku?

            Czy letniość nie jest przypadkiem największym niebezpieczeństwem współczesnych czasów?

 

Ewelina Szot