UPADEK CZY POWSTANIE Z UPADKU?

 

 

            Czy myślałeś o upadku, jak o czymś koniecznym, co musiało nastąpić, abyś mógł powstać, pokazać twoją siłę i mocny charakter?

            Czy nie skupiasz się przypadkiem na samym upadku – rozpaczasz nad nim, załamujesz się i masz pretensje do całego świata za to, co cię spotkało; czy skupiasz się na tym, żeby z upadku powstać?

            Czy stacje drogi krzyżowej mówiące o upadkach Jezusa pod krzyżem, nie powinny raczej brzmieć: „Jezus Chrystus powstaje po upadku po raz pierwszy”, „Jezus Chrystus powstaje po upadku po raz drugi”, „Jezus Chrystus powstaje po upadku po raz trzeci”?

            A my się jednak chyba skupiamy na tym, że On upadł pod krzyżem niż, że powstał. Czy nie jest tak?

            Upadek był, ale trzeba się skupić na powstaniu z niego. Dopiero czytając rozważania do Drogi Krzyżowej dowiadujemy się, że On wstał, ale czy nie powinniśmy tego wiedzieć po przeczytaniu tytułu stacji? A główna informacja brzmi, że On upadł po krzyżem.

            Jezus wstawał za każdym razem i dał nam fantastyczny przykład.

Ewelina Szot

CHCESZ ŻEBY JEZUS ULECZYŁ TWOJE SERCE?

 

 

            To musisz Mu je dać.

            Nie ma innego wyjścia. Jak ktoś ma coś naprawić, jakąś rzecz, która jest zepsuta, to musi tę rzecz wziąć do rąk, zobaczyć, co w niej nie działa, naprawić, ale według swojej wiedzy, a nie według listy wymagań osoby, do której ta rzecz należy. A my bardzo lubimy mówić Panu Jezusowi, jak ma nas leczyć, bo przecież my wiemy najlepiej… A tu musimy zdać się na Niego i Jemu zaufać.

            Może nie zdajesz sobie sprawy, ale bardzo często naprawa serca będzie stanowiła podstawę do naprawy innych rzeczy. Uzdrowienie twojego wnętrza może być niezbędnym czynnikiem do poprawy twojego zdrowia fizycznego.

            Myślisz, że twoje serce jest nieważne? Mylisz się, bo jest bardzo ważne i nawet nie wiesz, co może zdziałać serce przepełnione gorącą miłością; miłością i wiarą?

            Przekonaj się, ale najpierw oddaj swoje serce Jezusowi.

Ewelina Szot

ŁASKI DLA CAŁEJ OKOLICY

 

 

            „Wiedz o tym, dziecię Moje, że ze względu na ciebie udzielam łask całej okolicy, ale powinnaś mi dziękować za nich, bo oni mi nie dziękują za dobrodziejstwa, które im świadczę; na mocy twojej wdzięczności błogosławić im nadal będę”. (Dz. 719)

            Dzięki osobie św. Siostry Faustyny, Jezus udziela całej okolicy wiele łask, ale oni ich nie doceniają i nie dostrzegają. Jezus zatem mówi św. Siostrze Faustynie, aby dziękowała Mu za nich, bo oni Mu nie dziękują.

            Spójrzmy dziś na św. Siostrę Faustynę, jaki daje nam ona fantastyczny przykład. Wzór, który powinniśmy naśladować. My też módlmy się do Jezusa za wszystkich ludzi dookoła, za całą okolicę bliską czy daleką. Nie czekajmy biernie, tylko aktywnie działajmy. Miejmy odwagę wejść w tak bliską relację z Jezusem, by to nasza modlitwa zachęciła Go do udzielenia łask całej okolicy.

            Św. Siostra Faustyna dała nam genialny przykład, który powinniśmy naśladować. Pokazała nam drogę, która prowadzi do dobra. I może ludzie, którzy go doświadczą nie podziękują za nie, nie docenią go. To w takim razie my dziękujmy Panu za to dobro, które im okazał, a dzięki temu i nam.

            Bądźmy takimi Bożymi łącznikami, które łączą Niebo z ziemią.

Ewelina Szot